باز این چه شورش است كه در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
باز این چه رستخیز عظیم است كز زمین
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
این صبح تیره باز دمید از كجا كزو
كار جهان و خلق جهان جمله در هم است
گویا طلوع میكند از مغرب آفتاب
كاشوب در تمامی ذرات عالم است
گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست
این رستخیز عام كه نامش محرم است
در بارگاه قدس كه جای ملال نیست
سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است
جن و ملك بر آدمیان نوحه میكنند
گویا عزای اشرف اولاد آدم است
سلام بر حسین










